Bugün de işsizlik ve can sıkıntısı beni sardı. Zaten günümüzün hastalığı olan "CAN SIKINTISI" herkesin sorunu haline geldi. Bir şey yaparken onu yapmak için değil de canımızın sıkıntısını gidermek için yapıyoruz. Nasıl mı ? Şimdi facebook'a girioyuruz can sıkıntısını gidermek için dışarda yürüyoruz can sıkıntısını gidermek için uzun zamandır konuşmadığımız birini arıyoruz can sıkıntısını gidermek için .. Neyse bu bahsi çok uzatmak istemiyorum.
Bugün hayatın koşuşturmalarından bahsetmek istiyorum. Doğumumuzdan itibaren yapmamız gerekenler var. Örneğin 1 yaşında emekleyebilmek 2 yaşında ayakta durabilmek falan filan bu böyle gidiyor. Ölmeden önce de muhtemelen evlatlarımıza güzel bir yaşam sunmak ve onlara destek olmak için uğraşıcaz. Ben özellikle eğitim sorumluluklarımızdan bahsetmek istiyorum. 7 yaşına geldiğimizde okula aldılar. Okul farklı bir heyecan yeni insanlar yeni bir çevre.. Hatta gerçek anlamda ilk olarak birey olduğumuz yerdir. Bu açıdan önemli bir başlangıç peki ya bunun sonu ne zaman gelecek ? Bilemiyoruz. İlkokul öyle ya da böyle bitiyor ortaokul da geçti. Sıra liseye geldi. Sınavlari, sorunlar, eksikler, fazlalar hepsiyle baş başasın artık geçmiş olsun. 3 seneyi de yata yata geçirdin geldi lise son sınıf. ÖSYS denilen bir sınava tabii tutup bizi orada yaptığımız sorulara göre üniversitelere yerleştiriyorlar. Peki bu sınav sesitemi ne kadar doğru ne kadar adaletli? Bu konu tartışmaya açıktır. Hayatta hiç karşımıza çıkmayacak havuz problemleri, hiç işimize yaramayacak türev ve bunun gibi birçok ıvır zıvır.. Bu bilgiler hem gündelik hayatta değeri olmayan ve insanları eğitimden soğutan temel paydaşlardır. Örneğin insanların saygı elde etmesini sağlayan unsurlardan biri de iletişimdir. Ama bu sınavlarla iletişim becerisini ölçme açısından oldukça yetersiz. Ayrıca insanları aynı sınava tabi tutuyorsunuz ama aynı eğitimi veriyor musunuz peki onlara ? Hiç sanmam. Bunu daha da somutlaştıracak olursak şimdi taşra da öğrenim görmüş bir öğrenciyle Ankara'nın göbeğinde eğitim alan bir öğrencinin aynı sınava girmesi adalet mi oluyor? Bu konuda bence ya aynı eğitim bölgelerinde aynı sınavlar yapılmalı yani genel sınavlar yerine yerel sınavlar yapılmalı. Hadi bunu da yapmıyorsan hem genel hem yerel sınav yap onun ortalamasını al. Sınav sisteminde değişiklik yapamıyorsan eğitimde bölgeler arası farklılaşmayı en aza indir. Nasıl mı ? Şehir merkezindeki okullarda genellikle akıllı tahta varken taşrada bu durum aynı değil bunu düzelt. Tabi bu sadece bir örnek bunu tüm eğitime yay ona göre eğitimi yürüt bu daha faydalı olacaktır. Tabi bizim ülkemizde her alanda olduğu gibi eğitim alanında insana değer verilmiyor. Bakmayın televizyonda falan çocuklar bizim için çok önemlidir safsatalaına git okulları gez bakalım gerçekten öyle mi ? O zaman gerçeği daha net görürsün.
Bunların değişik versiyonu da üniversiteler için geçerlidir. Üniversitelere ihtiyacın çok fazlası alınıyor sonra da işsizler ordusu oluşuyor. İhtiyacın kadar al fazlası da diğer mesleklere yönelsin. Terziye de tüccara da berbere de marangoza da ihtiyaç var. Gençleri erken yaşlarda bu alanlara yönelt onlar da erken yaştan işin inceliklerini öğrensin. Ama sen adamı üniversiteye alıyorsun 16 yıl okuyor sonra iş sahası olmayınca sen berberlik yap sen marangozluk yap.. Yapamıyor yapması da beklenmez zaten ne demişler "AĞAÇ YAŞ İKEN EĞİLİR.". Bu sorunların gelecekte düzelmesi ümidiyle..
25.03 2016
00.22